ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတဲ႔ စစ္ေခြး

 

ခင္ဗ်ားတို႔ေျပာတဲ႔ စစ္ေခြး

 
တစ္ေန႔က …
ကိုယ္တို႔ စခန္းက ေခြးတစ္ေကာင္ေပ်ာက္သြားတယ္ ။

ရဲေဘာ္ေတြကို ေမးၾကည့္ေတာ့ …
ေအာက္ကိုဆင္းသြားတာ ေတြ႕လိုက္တယ္ ဆိုတာက လြဲလို႔
က်န္တဲ႔အေျဖအတိအက် ဘာမွမသိခဲ႔ရဘူး ။

အဲလိုနဲ႔ အဲဒီေခြးေလး …
တစ္ပါတ္ေလာက္ ေပ်ာက္ေနခဲ႔ရတယ္ ။

မေန႔ကေတာ့ …
မိုးေငြ႕နဲ႕ အတူ
အပုပ္နံ႕က တစ္ခ်က္ တစ္ခ်က္ သဲ႔သဲ႔လာလို႔
ကိုယ္တို႔ စုဖြဲ႕ျပီး ေအာက္ကို ဆင္းၾကည့္ၾကတယ္ … ။

ထင္ထားတဲ႕ အတိုင္းပါပဲ
အဲဒီေခြးေလး ကုန္းတစ္ဝက္ေလာက္မွာ ေသေနတယ္
ေနာက္ေျခေထာက္တစ္ဖက္က …
ရန္သူ ေထာင္ထားတဲ႔ တိုက္မိုင္း တိုက္မိခဲ႔ပံုပဲ ။

အရင္းနားကေန …
အသားေတြ ဖြာျပီး ျပတ္ေနတယ္ ။

ဒီ႔ထက္ပို စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတာက …
ေခြးေလးဟာ စခန္းကုန္းေပၚကို မ်က္နွာမူထားျပီးေသေနတာပဲ
သူ႕ခမ်ာ က်န္ေနေသးတဲ႔ ေျခလက္ေတြနဲ႔ …
ဒဏ္ရာေတြ ရထားတဲ႔ ၾကားထဲကေန
အတင္းရုန္းကန္ျပီး တက္လာခဲ႔တဲ႔ပံုပါပဲ ။

ေျမၾကီးေပၚမွာ …
သူ႔ရဲ႕ လက္က်န္အားေလးနဲ႔
ကုပ္ဖက္တြယ္တက္ထားတဲ႔ အရာေတြဟာ ဗလဗြနဲ႔ေပါ့ ။

သူ ဘာလို႔ အသံမေပးခဲ႔တာလဲလို႔ ကိုယ္စဥ္းစားမိတယ္
သူ မိုင္းနင္းမိတဲ႔ေနရာက စခန္းနဲ႔ေဝးျပီး …
သူ အဲဒီကေန ဒီအထိ ၾကိဳးစားျပန္လာခဲ႔ရင္း
စခန္းနားေရာက္ေတာ့ သူ အသံကို မထြက္နိုင္ေလာက္ေအာင္
အားကုန္သြားခဲ႔ပံု ရတယ္ … ။

တကယ္လို႔ အသံထြက္ရင္ေတာင္ ခပ္ယဲ႔ယဲ႔ေပါ့ေလ …
ေတာၾကီးမ်က္မည္းထဲ ပိုးမႊားေကာင္ေတြနဲ႕
မိုးသံေလသံေတြ သည္းထန္ေနတဲ႔ အေနအထားမွာ
ေတာင္တဝက္က ေခြးတစ္ေကာင္ရဲ႕ ညည္းသံသဲ႔သဲ႔ကို
ေတာင္ေပၚကလူေတြ ၾကားနိုင္ဖို႕ ဆိုတာ တကယ္မွ မလြယ္ဘဲေလ ။

ေဆာင္းရာသီမို႕ …
ေျမာက္ျပန္ေလကလဲ အရိုးကြဲမတတ္ တိုက္ေနတာေတာ့
ပိုဆိုးတာေပါ့ေလ … ။

ကိုယ္ သူ႔ရဲ႕ အေလာင္းကို စိတ္မေကာင္းျခင္းၾကီးစြာ ၾကည့္မိတယ္
သူ႔ရဲ႕မ်က္လံုးေတြဟာ စခန္းကုန္းေပၚကို
ေနာက္ဆံုးထြက္သက္အထိ မမိွတ္မသုန္နဲ႔ ၾကည့္ေနခဲ႔ပံုပဲ ။

သူ … သိတယ္
ဒီကုန္းဟာ သူ႕အိမ္ပဲ …
သူ႔ အိမ္ကို ေရာက္ရင္ သူ အဆင္ေျပျပီ
သူ႔အိမ္မွာ သူ႔ကိုေဆးကုေပးမယ့္သူေတြ ရွိတယ္
သူ႔ကို အစာေကြ်းမယ့္ သူေတြ ရွိတယ္ …
အခ်မ္းေျပေအာင္ မီးဖိုေပးမယ့္ သူေတြ ရွိတယ္
သူ႔မိန္းမနဲ႔ ကေလးေတြ ရွိတယ္ … ။

သူ … သိတယ္
သူ႔အိမ္ကို ေရာက္ရင္ သူ အကုန္အဆင္ေျပျပီ
တစ္လမ္းလံုး ရုန္းကန္ခဲ႔ရသမ်ွ ေဝဒနာဆိုးေတြဟာ
အဆင္ေျပသက္သာသြားေတာ့မွာကို … ။

ေနာက္ဆံုး ဒုကၡတိဘဝနဲ႔ သူ တစ္သက္လံုးေနခဲ႔ရရင္ေတာင္
သူ႔အတြက္ ေနဖို႔ စားဖို႔ မပူရေတာ့ဘူး ဆိုတာ … ။

ဒါေပမယ့္ …
သူ … အိမ္ျပန္မေရာက္နိုင္ရွာခဲ႔ဘူး
မိုးသည္းညဟာ သူ႕အတြက္ ကံၾကမၼာဆိုးပဲ
သူဟာ သူ႔အိမ္နားအထိ ေရာက္ခဲ႔ေပမယ့္
သူ႔အိမ္ထဲအထိေတာ့ မေရာက္နိုင္ခဲ႔ရွာဘူူး … ။

သူ … ဘယ္ေလာက္မ်ား ခံရခက္လိုက္မလဲ …
သူ … ဘယ္ေလာက္မ်ား နာက်င္ေၾကကြဲလိုက္မလဲလို႔
ကိုယ္ ေတြးေနမိတယ္ … ။

ဒီအေတြးဟာ …
ဘယ္ဘက္ရင္အံုထဲက နွလံုးသားကို
အျပင္ဘက္ကို ဆြဲထုတ္ျပီး ျဖတ္အရိုက္ခံလိုက္ရသလိုပဲ ။

ဘရတ္ဒ္ပစ္႐ိုက္ထားတဲ႔
FURY(ျဖဴရီ) ဆိုတဲ႔ စစ္ကားေလးကို သြားသတိရမိတယ္ ။
ဂ်ာမန္ေတြ ခ်ီတက္လာမယ့္ လမ္းေၾကာင္းေပၚ …
FURY ဆိုတဲ႔ တင့္ကားၾကီး မိုင္းနင္းမိျပီး ဆက္သြားလို႔မရေတာ့
အဖြဲ႕ဝင္ေတြအားလံုးက တင့္ကားကို စြန္႔ခြာဖို႔ ျပင္ၾကတယ္ ။

ဘရတ္ဒ္ပစ္က ျပန္လိုက္ဖို႕ ျငင္းတယ္
'' မင္း ရူးေနလား '' လို႔ သူ႔ရဲေဘာ္ေတြက ေဒါသတၾကီးေျပာေတာ့
ဘရတ္ဒ္ပစ္က မဲ႔ျပံဳးေလး ျပံဳးျပီး ပုခံုးနွစ္ဖက္ကို တြန္႔ျပီးေျဖတယ္ ။

'' ငါ … ျပန္မလိုက္ဘူး
ဒါ … ငါ့အိမ္ပဲ '' တဲ႔ ။

အဲဒီအခန္းကို ၾကည့္မိတဲ႔အခ်ိန္
မ်က္ရည္စတခ်ိဳ႕က ကိုယ့္မ်က္ဝန္းထဲမွာ ေဝ့ကနဲ ပါပဲ ။

ေၾသာ္ … အိမ္ တဲ႔ လား ။

မိတ္ေဆြတို႔ …
ခင္ဗ်ားတို႔မွာ အိမ္ဆိုတာမ်ား ရွိခဲ႔မယ္ဆိုရင္
ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ မိသားစု အသိုက္အျမံဳေလးသာ
ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရခဲ႔မယ္ဆိုရင္ … … ။

အတူေနရတဲ႔ အခိုက္မွာ တန္ဖိုးထားၾကပါ
ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးၾကပါ
ရိုေသေလးစားၾကပါ - လို႔ မွာလိုပါတယ္ ။

ေလာကၾကီးမွာ …
ေသေလာက္ေအာင္ အိမ္ျပန္ခ်င္ေပမယ့္
အိမ္ကိုျပန္ခြင့္ မရခဲ႔ရွာတဲ႔ …
အိမ္ကိုဘယ္ေတာ့မွ ျပန္မေရာက္နိုင္တဲ႔
အိမ္ျပန္ဖို႔ဘယ္ေတာ့မွ ဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္နိုင္ေတာ့တဲ႔
ဘဝေတြမ်ားစြာ ရွိတတ္ၾကပါတယ္ ။

ဒီ့အတြက္ အခြင့္အေရးရတုန္းမွာ …
မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕အိမ္ကို မိသားစုကို
ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုး တန္ဖိုးထားၾကပါ ဗ်ာ ။

ဒါဟာ …
ဒီကမာၻေလာကၾကီးမွာ
ခင္ဗ်ားတို႔ ရွိမွန္းေတာင္မသိခင္ ေပ်ာက္ကြယ္ခဲ႔ရတဲ႔
ေသေလာက္ေအာင္အိမ္ျပန္ခဲ႔ခ်င္ရွာေပမယ့္
အိမ္ကိုမျပန္ခဲ႔နိုင္ရွာတဲ႔ …
စစ္ေခြးေလးတစ္ေကာင္ရဲ႕ အမွာစကားပါပဲ … ။ ။

ေဇယ်ေက်ာ္ထင္
Photo . Credit
Aung Koko