ေရးသားသူ - ဗမက ခင္ေမာင္သိန္း (ျငိမ္း)

ေရးသားသူ - ဗမက ခင္ေမာင္သိန္း (ျငိမ္း)
----------------------------------------

၁၉၉၅-ခုႏွစ္ဆန္းပိုင္းမွာ.အေမရိကန္ႏိုင္ငံက.Dr Mark Osanka ဆိုသူထံကေန.ေပးပို႔တင္ျပတဲ့စာတေစာင္.လက္ခံရရွိခဲ့တယ္.အဲဒီအခ်ိန္.က်ေနာ္က.ကက(လွမ္း)၊ ဦးစီး(ပ)(ျပည္ပဆက္ဆံေရးဌာန)ဆိုေတာ့.တိုက္႐ိုက္သက္ဆိုင္ေနသေပါ့..

သူ႔စာထဲမွာ.ပါတာမွတ္မိသေလာက္.ျပန္ေျပာရရင္..သူဟာ ဒုတိယကမ႓ာစစ္အတြင္း.ျမန္မာျပည္ေျမာက္ပိုင္းစစ္ေျမျပင္နဲ႔ဂ်ပန္ေတြသိမ္းယူထားတဲ့ျမစ္ႀကီးနားၿမိဳ႕ကို.ျပန္လည္တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ေပးခဲ့တဲ့.အေမရိကန္မဟာမိတ္တပ္ဖြဲ႕တခုျဖစ္တဲ့..ဗိုလ္ခ်ဳပ္ စတီးဝဲလ္(General Steel Well)လက္ေအာက္ခံ Merrill’s Marauders တပ္ဖြဲ႕ထဲက စစ္သည္ဝင္ေဟာင္းတဦးျဖစ္ပါသတဲ့၊ (အခုေတာ့.စာေရးဆရာ/စာအုပ္ထုတ္လုပ္ေရးအလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆိုပါတယ္)

မူလက သူတို႔ Merrill’s Marauders အဖြဲ႕ဝင္စုစုေပါင္း အေယာက္(၂၀၀၀)ေလာက္ရွိခဲ့ေပမယ့္.အခုအခါ ဆယ္ဂဏန္းမွ်သာ.အသက္ရွင္က်န္ရစ္ေတာ့သတဲ့၊ ဒီထဲက.၂၂-ေယာက္ေလာက္က.မေသခင္ျမန္မာျပည္ကိုအလြမ္းေျပလာခ်င္ၾကလို႔ပါတဲ့

(အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက.တခ်ိဳ႕ဆိုရင္.ကခ်င္အမ်ိဳးသမီးေတြနဲ႔ရည္းစားသညာျဖစ္သလို.ညားေတာင္ညားခဲ့ႀကေသးသတဲ့.)

သူတို႔ဟာႏိုင္ငံေရးသမားေတြမဟုတ္ဘဲ.US Army လက္ေအာက္က.စစ္သားသက္သက္ေတြသာျဖစ္ၿပီး ကိုယ့္တိုင္းျပည္၊ ကိုယ့္လူမ်ိဳးအေပၚသစၥာထားသူေတြခ်င္း.နားလည္တဲ့အတြက္.ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕လုပ္ရပ္မွန္သမွ်ကိုလံုးဝေထာက္ခံအားေပးပါသတဲ့..

တခါ-သူတို႔ေတြဟာ ဝါရင့္စစ္မွဳထမ္းေဟာင္းႀကီးေတြမို႔.မၾကာခန.အေမရိကန္သမၼတ(ကလင္တန္)နဲ႔အခန္းအနားတခ်ိဳ႕မွာဆံုေတြ႕ေလ့ရွိသတဲ့..အဲ့သလိုဆံုေတြ႕တဲ့အခါတိုင္း.(ျမန္မာ့)တပ္မေတာ္အစိုးရအေပၚ.မေတာ္မတရားမလုပ္ဖို႔.အၿမဲတမ္းတားျမစ္သတိေပးေလ့ရွိခဲ့ပါသတဲ့.

အခု-သူတို႔အဖဲြဲ႕ဝင္၂၂-ဦး.လူ႔သက္တမ္းမကုန္ဆံုးခင္.ျမန္မာႏိုင္ငံကိုလာေရာက္လည္ပတ္ရင္း.ခြင့္ျပဳပါက.တပ္မေတာ္ေခါင္းေဆာင္မ်ားကို.ဂါရဝျပဳေတြ႕ဆံုလိုပါသတဲ့.သူတို႔အသက္ေတြက.အငယ္ဆံုး ၆၆-ႏွစ္နဲ႔အႀကီးဆံုး ၇၃-ႏွစ္ျဖစ္ၾကပါသတဲ့.

ထူးျခားတာကေတာ့.အခုလာၾကမယ့္သူတို႔ထဲက ၁၆-ေယာက္ေလာက္က.ေလထီးဆင္းသက္ဖူးသူေတြျဖစ္တာေၾကာင့္.ျမန္မာ့တပ္မေတာ္နဲ႔ခ်စ္ၾကည္ေသြးစည္းမႈျပတဲ့အေနနဲ႔.စစ္သံုးေလထီးအတူတူခုန္ခ်င္ၾကပါသတဲ့.ဒါေၾကာင့္.သူတို႔စစ္သည္ေဟာင္းႀကီးေတြရဲ႕ေနာက္ဆံုးဆႏၵမ်ားကိုျဖည့္ဆည္းေပးေစလိုေၾကာင္းစ,သျဖင့္.အေတာ္ႀကီးျပည့္ျပည့္စံုစံုေရးသားထားပါတယ္..
က်ေနာ့္အေနနဲ႔.ဒီကိစၥကို.အထက္ကိုဆက္လက္တင္ျပသင့္/မသင့္ဆံုးျဖတ္ဖို႔တာဝန္.က်ေရာက္လာတာမို႔.စဥ္းစားရပါေတာ့တယ္.

သည္လိုနဲ႔.Mr Osanka ကို.ရန္ကုန္ခနလာၿပီး.အေသးစိပ္ထပ္ရွင္းျပဘို႔.အေၾကာင္းၾကားလိုက္တဲ့အခါ.သူတကယ္အေျပးအလႊားေရာက္လာၿပီး.အေသးစိပ္ထပ္မံရွင္းျပပါတယ္.က်ေနာ္ကလည္း က်ေနာ္အစိုးရိမ္ဆံုးျဖစ္တဲ့.စစ္ဖက္ေလထီးခုန္မယ့္ကိစၥကိုအဓိကေမးခဲ့ပါတယ္.

တကယ္ေတာ့.စစ္သံုးေလထီးဆိုတာက.သိထားသေလာက္ က်ဆင္းႏွံဳး(Descending Rate)တစကၠန္႔ကို ၂၄-ေပ(24 ft/sec)ျဖစ္တဲ့အတြက္.အေတာ္ႀကီးျမန္ပါတယ္.ေလ့က်င့္မထားရင္.အက်မေတာ္ရင္(မလွိမ့္တတ္ရင္).က်ိဳးပဲ့ႏိုင္ၿပီး.အခန္႔မသင့္ရင္.အသက္အႏၲရာယ္ေတာင္ရွိပါတယ္.သူအေျပာအရ.သူတို႔ေတြက.အေမရိကမွာ.မၾကာခနခုန္ေလ့ရွိပါသတဲ့.ဒါနဲ႔.ဒီမွာမခုန္ခင္.ဆန္းစစ္တဲ့အေနနဲ႔ ၃၅-ေပစင္ျမင့္ကေနခုန္ႏိုင္မလားေမးေတာ့.ခုန္ျပမယ္လို႔ေျဖခဲ့ပါတယ္..

(၁၉၇၆/၇၇-ခုႏွစ္.က်ေနာ္ ၾကည္း/ေရ/ေလ ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ေရးသင္တန္းအမွတ္စဥ္-၂၆ တက္ေရာက္ခဲ့တုန္းက.၃၅-ေပစင္ျမင့္ကေန.ေလထီးခုန္ေလ့က်င့္ခဲ့ရပါတယ္.)

တိုတိုေျပာရရင္.ေနာက္ဆံုး.အထက္ကိုဆက္တင္ေပးဘို႔ဆံုးျဖတ္လိုက္ျပီး.က်ေနာ့္ရဲ႕Boss( ဒု-ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ၫြန္႔)ထံ.အက်ိဳးအေၾကာင္း/ေထာက္ခံမွဳနဲ႔တကြ.တင္ျပလိုက္ေတာ့.သူကခ်က္ခ်င္းသေဘာတူေပးပါတယ္.ဒါေပမယ့္.ေလထီးခုန္မယ့္ကိစၥက.ဒု-တပ္ခ်ဳပ္(ၾကည္းခ်ဳပ္)နဲ႔သက္ဆိုင္တာမို႔..သူ႔သေဘာထားကိုသြားေမးအုန္းဆိုလို႔.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအးရွိရာ.ကက(ၾကည္း)ဖက္သြားေရာက္ရျပန္ပါတယ္.

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေအးကို.က်ေနာ္က.ႏွစ္ႏိုင္ငံတပ္မေတာ္ခ်စ္ၾကည္ေရးသာမက.ေလထီးခုန္အေတြ႕အၾကံဳ/ဗဟုသုတခ်င္းလည္းဖလွယ္ႏိုင္မယ့္အျပင္.ႏိုင္ငံေရးအျမတ္ပါ.ရရွိႏိုင္သမို႔.ခြင့္ျပဳသင့္ပါေႀကာင္းတင္ျပတဲ့အခါ..သူက-ဆတ္ကနဲလွမ္းႀကည့္ရင္း-

"ဒီမွာ.ဗိုလ္.......မင္းမွတ္ထား.ငါတို႔ကႏိုင္ငံေရးသမားေတြမဟုတ္ဘူးကြ.စစ္သားေတြ..ဒါေႀကာင့္ ဘာႏိုင္ငံေရးအျမတ္အစြန္းမွမလိုအပ္ဘူး.သူတို႔ကစစ္သားေဟာင္းႀကီးေတြဆိုေတာ့.ဒို႔စစ္သားအခ်င္းခ်င္းအေနနဲ႔.မင္းလုပ္ေပးႏိုင္တာ.အားလံုးလုပ္ေပးလိုက္.ငါထူးထူးေထြေထြဘာမွမေျပာလိုဘူး.ေလထီးခုန္ခ်င္တာလည္း.ေမွာ္ဘီနဲ႔ညႇိေပးလိုက္.အႏၲရာယ္မျဖစ္ရင္.မေသရင္ျပီးေရာ.ဟုတ္ပလား?"

"ဟုတ္-ရပါၿပီခမ်..ေနာက္ၿပီး..သူတို႔က.မျပန္ခင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကိုလည္းဂါရဝျပဳခ်င္ပါတယ္တဲ့.သူတို႔အားလံုးက.US Army ေအာက္ကခမ်.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး.အေမရိကမွာ Ranger Course တက္ခဲ့တာလည္း.သိထားၾကပါတယ္ခမ်.အဲဒါ..."

"ေအး.ေတြ႕ခ်င္ရင္ေတြ႕တာေပါ့.မင္းစီစဥ္လိုက္.ဒါဘဲမို႔လား.သြားေတာ့"
"ဟုတ္"

အားလံုးအဆင္ေျပၿပီမို႔.ထပ္ၿပီးလွ်ာမရွည္ေတာ့ဘဲ.ဒု-တပ္ခ်ဳပ္ကို.အေလးျပဳၿပီး.သူ႔အခန္းထဲကေနထြက္ခြာလာခဲ့တယ္..ကက(လွမ္း) ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ.Mr Osanka ထံ.ေပါ့ေပါ့ပါးပါးအေၾကာင္းၾကားလိုက္ပါေတာ့တယ္..
တိုတိုေျပာရရင္.မၾကာမီ.သူတို႔ Merrill’s Marauders အဖြဲ႕ဝင္.စစ္သည္ေဟာင္းအဖိုးႀကီးေတြအားလံုး..ခေလးေပါက္စေတြလို.ေပ်ာ္ရႊင္ဝမ္းေျမာက္စြာ.ရန္ကုန္ကိုေရာက္ရွိလာခဲ့ၾကတယ္.(အင္းလ်ားလမ္းနဲ႔သံလြင္လမ္းေဒါင့္က. Winner Inn မွာ.တည္းခိုခဲ့ႀကတယ္)

ေလထီးခုန္မယ့္သူေတြကို.ေလထီးသင္တန္းေက်ာင္းနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး ၃၅-ေပစင္ျမင့္ကေနစမ္းသပ္ခုန္ေစႏိုင္ခဲ့သလို.ေနာက္တေန႔မွာလည္း.ေမွာ္ဘီေလထီးကြင္းမွာ.ေဖာ္ကာေလယာဥ္ေပၚကေန..တပ္မေတာ္ေလထီးသမားေတြနဲ႔အတူခ်စ္ၾကည္ေရး Friendship Jump အျဖစ္.ခုန္ေစႏိုင္ခဲ့ပါတယ္.အက်မေတာ္.ေျခေခ်ာ္လို႔.တေယာက္ေျခက်ိဳးသြားခဲ့တာကလြဲရင္.အားလံုးအဆင္ေျပခဲ့ပါတယ္.ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္.

(ေျခက်ိဳးတာေတာင္.စိတ္မညစ္ဘဲ.စစ္ေလထီးခုန္ရလို႔.သိပ္ေပ်ာ္ရပါတယ္တဲ့ဗ်ာ.အံ့ေရာ)

ညပိုင္းမွာ သူတို႔အားလံုးကို..အစၥေရးလ္ျပန္ဝါရင့္ေလထီးသမားႀကီးျဖစ္တဲ့.ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္ဝန္ ဦးကိုေလး(ဗိုလ္မွဴးႀကီး၊ ၿငိမ္း)က.ၿမိဳ႕ေတာ္စည္ပင္ေဂါက္ကြင္းေလသာေဆာင္မွာ.ခ်စ္ၾကည္ေရးညစာစားပြဲနဲ႔တည္ခင္းဧည့္ခံခဲ့ေသးသမို႔..သူတို႔အေမရိကန္စစ္သားေဟာင္းႀကီးေတြ.ေပ်ာ္ရႊင္မဆံုးျဖစ္လိုက္ၾကတာ.တခ်ိဳ႕ဆို.မ်က္ရည္မ်ားေတာင္ေဝ့လို႔...ေျပာရရင္.အရာရာေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္.

သို႔ေသာ္လည္း..သို႔ေသာ္လည္းေပါ့..
အျခားေနရာေတြလည္ပတ္ၿပီး.သူတို႔ျမန္မာႏိုင္ငံကေနျပန္လည္ထြက္ခြာမယ့္ေန႔မနက္ပိုင္း.ဒဂုန္ရိပ္သာမွာ.ဒု-တပ္ခ်ဳပ္နဲ႔ေတြ႕ဆံုခါနီးက်မွ..ျပႆနာစ,တက္ေတာ့တာပါဘဲ..

ဒဂုန္ရိပ္သာေတြ႕ဆံုခန္းမွာဧည့္သည္ထိုင္ရမယ့္ဆိုဖာထိုင္ခံုက.၆-ခံုဘဲရွိသမို႔ သူတို႔ထဲက Senior အက်ဆံုးသူ ၆-ဦးဘဲလာခဲ့ပါလို႔ၫႊန္ၾကားထားခဲ့တာကို.တကယ္လာေတာ့..၂၂-ေယာက္စလံုး တႁပြတ္တျပံဳႀကီး.ဘတ္စ္ကားႀကီးနဲ႔ေရာက္ခ်လာတယ္..

ဂိတ္အဝင္ဝ,က RP(တပ္ရဲ)က.ကားႀကီးအဝင္မခံေတာ့.အဖိုးႀကီးေတြအားလံုး.ဘတ္စ္ကားေပၚကေနဆင္း.ဆူညံဆူညံနဲ႔လမ္းေလွ်ာက္ရင္း.ဒဂုန္ရိပ္သာဧည့္သည္နားေနေဆာင္ထဲဝင္လာၾကတယ္.ပါစပ္ကလည္း က်ေနာ့္နာမည္ေအာ္ေခၚေနၾကလို႔.အျမန္ထြက္ႀကိဳၿပီး."ဘာျဖစ္ၾကတာလဲေကာင္ေလးေတြ"-လို႔ေမးရေတာ့တယ္..

(က်ေနာ္က သူတို႔ကို Young Boys ေတြလို႔ေခၚတာကို.သူတို႔က.သေဘာက်ၾကလို႔)

အဲသည္အခါက်မွ Dr Osanka က.ျပႆနာကိုေျပာျပတယ္.၆-ေယာက္ေရြးတာ.ေရြးမရဘူး.အားလံုး ၾကည္းခ်ဳပ္(ဒု-တပ္ခ်ဳပ္)နဲ႔ေတြ႕ခ်င္/လက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္ခ်င္/ဓာတ္ပံုတြဲ႐ိုက္ခ်င္ၾကလို႔တဲ့ဗ်ာ..

အဲသည္အခါက်မွ.က်ေနာ္လည္း.ကိုယ့္နဖူးကိုယ္႐ိုက္ရင္း"ဟိုက္-ေသာက္ဂြဘဲ..တကယ့္ျပႆနာပါ့လား"ဆိုၿပီးစိတ္ညစ္သြားေတာ့တယ္..

ေတြ႕ဆံုရမယ့္ ၉:၀၀ နာရီထိုးခါနီးမွာ.ၾကည္းခ်ဳပ္(ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအး)ေရာက္လာၿပီး.အျပင္က.ဆူညံျငင္းခံုသံေတြၾကားလို႔ထင္ရဲ႕.က်ေနာ့္ကိုအခန္းထဲခနလာဘို႔ေခၚၿပီးေမးတယ္..

က်ေနာ္ကလည္းမရဲတရဲရွင္းျပလိုက္ရင္း.ဦးေဏွာက္ေျခာက္ရေၾကာင္းေျပာလိုက္တဲ့အခါ.သူက-

"ေဟ့ေရာင္.မင္းဦးေဏွာက္ေျခာက္ခံမေနနဲ႔.ဒီေကာင္ေတြကိုေျပာလိုက္..ၾကမ္းျပင္ေပၚထိုင္ႏိုင္ရင္(ဒါမွမဟုတ္)နံရံေဘးမွာမတ္တပ္ရပ္ႏိုင္ရင္.အားလံုးဝင္ခြင့္ျပဳတယ္လို႔.ဟုတ္ပလား.သြားေျပာ"

"ဟုတ္"

ကိုယ့္နားေတာင္ကိုယ္မယံုဘူး.ဟုတ္ရဲ႕လားလို႔.က်ေနာ္အပူလံုးႀကီးက်သြားသလို.ျပံဳးစစနဲ႔ထြက္လာၿပီး..

"Okay!..Listen! Youu Young Boys! The General has just granted permission for all of you to get in, ‘if’...I said ‘if’, you guys can sit on the floor, as available seats are really limited “

သူတို႔အားလံုးတၿပိဳင္တည္း.ထ,ေအာ္ၾကတယ္-

"Whoooo..We’ll sit on the floor, no sweat KMT!”

ထပ္ၿပီးတိုတိုေျပာရရင္.ေတြ႕ဆံုမွဳခန္းမ(Call Room)ထဲကို Merrill’s Marauders အဖြဲ႕တခုလံုး.စုျပံဳဝင္ေရာက္ၿပီး.ဆိုဖာေပၚထိုင္သူထိုင္.ၾကမ္းျပင္ေပၚလွဲသူလွဲနဲ႔.စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႕လိုက္ၾကတာ.တရားဝင္ေတြ႕ဆံုမႈ(Call)ထက္.စစ္သားမ်ားဆံုဆည္းမွဳ(Gathering)နဲ႔ပိုတူသြားခဲ့ပါတယ္..
(ကိုယ့္လူႀကီး.ဟက္ဟက္ပက္ပက္.ျပံဳးတာ.ရီတာလည္း.ဒီတခါဘဲေတြ႕ဘူးပါတယ္)

အတန္ၾကာေျပာၾကဆိုၾက.ေက်းဇူးတင္ၾက.လက္ေဆာင္ခ်င္းလဲၾက..ႏွဳတ္ဆက္ၾကျပီးတဲ့ေနာက္.စုေပါင္းဓာတ္ပံု႐ိုက္ၾကတဲ့အခါ..က်ေနာ္သက္ျပင္းခ်ႏိုင္ခဲ့ပါေတာ့တယ္.မၾကာမီတာဝန္ႀကီးတရပ္.ေခ်ာေမာစြာၿပီးဆံုးသြားေတာ့မွာမို႔လား..

ဒါေပမဲ့.ဒါေပမဲ့ေပါ့ဗ်ာ.Duty Accomplished ျဖစ္ခါနီးက်မွ.အေရးထဲအရာထပ္ေပၚလာပါေလေရာ.

သူတို႔တေတြအားလံုး.ျပန္ထြက္ခါနီး.တန္းစီလ်က္.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအးကိုလက္ဆြဲႏွဳတ္ဆက္တဲ့အခါ.တေယာက္ေသာသူက.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးရဲ႕ယူနီေဖာင္းအက်ႌရင္ဘတ္မွာတပ္ဆင္ထားတဲ့ေလထီးတံဆိပ္(wing)ကို.အမွတ္တရ(Souvenir)အေနနဲ႔ေပးဘို႔ေတာင္းတာေၾကာင့္.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးေမာင္ေအးက.ျပံဳးရႊင္ၾကည္ျဖဴစြာျဖဳတ္ေပးခဲ့ပါတယ္..

ဒါကို.က်န္တဲ့သူေတြအားလံုးကေတြ႕ျမင္သြားၿပီး.အက်ႌရင္ဘတ္ေပၚမွာတပ္ထားတဲ့.က်န္တဲ့အျခားတံဆိပ္ေတြအျပင္.ပုခံုးေပၚက.ၾကယ္ေတြ(ဘားတံဆိပ္ေတြ).ေတာေဆာင္းဦးထုပ္(Jungle Hat)နဲ႔ႏိုင္ငံေတာ္တံဆိပ္.ခါးပါတ္.အားလံုးကိုပါ Souvenirs အေနနဲ႔ေတာင္းယူ/ျဖဳတ္ယူသြားခဲ့ၾကတာေၾကာင့္.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးတေယာက္.အက်ႌေပၚမွာ.ဘာတခုမွမက်န္ေတာ့ဘဲ.ရဲေဘာ္သစ္အက်ႌဝတ္ထားသလို.ျဖစ္ခဲ့ပါေတာ့တယ္.(သူကေတာ့.ရယ္ေမာလ်က္)

က်ေနာ္ကသူတို႔အဖြဲ႕ေတြကို.လူႀကီးကိုဒီလိုမလုပ္ဖို႔တားျမစ္ေပမဲ့.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက.."ထားလိုက္ပါေတာ့ကြာ..အသက္ေတြႀကီးေနျပီဆိုေတာ့.တခါတရံ.ေပ်ာ္ၾကရႊင္ၾကပါေစ.သူတို႔မွာ.ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္သိပ္မက်န္ေတာ့ဘူး..ရွိပါေစေတာ့"-တဲ့.

ေနာက္ၿပီး.ပစၥည္းေတြ.တံဆိပ္ေတြကို.အေဝမတည့္လို႔ျငင္းခံုေနၾကတဲ့.Marauders စစ္သားေဟာင္းႀကီးေတြကိုၾကည့္ၿပီး..က်ေနာ့္ကိုအမိန္႔ေပးခဲ့ပါတယ္-

"မင္း.Col GS နဲ႔ေထာက္ခ်ဳပ္ကို.ခနေနဆက္သြယ္ျပီး.အခုဧည့္သည္ ၂၂-ေယာက္လံုးအတြက္.ဒို႔ေလထီးတံဆိပ္, Airforce Wing, Diver တံဆိပ္ One Set စီနဲ႔ေတာေဆာင္းဦးထုတ္၊ ဘယ္ရီစိမ္းဦးထုတ္တလံုးစီကိုႏိုင္ငံေတာ္တံဆိပ္တပ္အၿပီး.ခုညေနေလဆိပ္မဆင္းခင္အမွီ.လက္ေဆာင္ေပးႏိုင္ေအာင္.စီစဥ္ေပးဘို႔ေျပာလိုက္ကြာ."တဲ့ေလ..

ဒါကိုၾကားေတာ့.သူတို႔အားလံုး.ေဟးးးလို႔ေအာ္ဟစ္ၾကၿပီး.ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကိုထပ္ၿပီးႏႈတ္ဆက္ေနၾကတာ.မၿပီးႏိုင္သမို႔.ဒဂုန္ရိပ္သာေဆာင္ကေန.မနည္းဆြြဲထုတ္ခဲ့ရပါတယ္..

ေန႔ခင္းပိုင္းေလဆိပ္မဆင္းခင္မွာ. သူတို႔တည္းခိုရာ Winner Inn ဆီသြားၿပီး.ဒု-တပ္ခ်ဳပ္ေပးခိုင္းတဲ့.အမွတ္တရတံဆိပ္ေတြနဲ႔စစ္အသံုးအေဆာင္ပစၥည္းေတြအကုန္လံုး.တဦးခ်င္းေပးအပ္ခဲ့တယ္.သူတို႔ကလည္း တပ္မေတာ္ကိုေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေျပာၾကသေပါ့..

ညေနပိုင္း.သူတို႔အားလံုးျမန္မာႏိုင္ငံကေန.အေမရိကန္ႏိုင္ငံကိုျပန္လည္ထြက္ခြာသြားၾကၿပီးတဲ့အခါ.က်ေနာ္လည္း.ဝပ္က်င္းရွိရာ.စစ္ရံုးႀကီးဆီသို႔.ျပန္လည္ထြက္ခြာလာခဲ့ပါေတာ့တယ္..

က်ေနာ့္အထင္.အခုလိုႏွစ္ေပါင္း(၂၀)ေက်ာ္ၾကာျမင့္ၿပီးျဖစ္လို႔.သူတို႔စစ္သည္ေဟာင္းအဖိုးႀကီးေတြထဲက.အေတာ္မ်ားမ်ား.လူ႔ေလာကမွာရွိခ်င္မွရွိၾကေတာ့မွာပါ..ထိုစဥ္က စစ္ဗိုလ္ငခြ်တ္ က်ေနာ္သည္ပင္လွ်င္.ယခု(၇၀)ႏွစ္နားကပ္.အဘိုးႀကီးဘဝေရာက္ေနပါၿပီ..အခ်ိန္သည္.ေျပာင္းလဲလ်က္ရွိသည္မို႔လား..

မည္သို႔ဆိုေစ.က်ေနာ္တို႔တပ္မေတာ္လူႀကီးမ်ားထားရွိခဲ့ေသာ.စစ္သားခ်င္းအေပၚစာနာေထာက္ထားခ်စ္ခင္မႈျပယုဂ္ကေတာ့.မေျပာင္းမလဲ.ထာဝစဥ္တည္ၿမဲေနေပလိမ့္မည္ဟူ၍သာ။

သာယာခ်မ္းေျမ႕.ရွိၾကပါေစ 💖🌸👍

(ေလးလြင္ MAf)

(အေရအတြက္၊ ရာထူးအဆင့္ႏွင့္အခ်ိန္ကာလ.အနည္းငယ္ေသာကြဲလြဲမွဳရွိခဲ့ပါက.က်ေနာ္၏မွတ္ဉာဏ္ကိုသာအျပစ္တင္ၾကပါရန္)