စစ္တကၠသိုလ္ထမင္းဝိုင္း

စစ္တကၠသိုလ္ထမင္းဝိုင္း
🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 🌟 

First Year ဒီေန႔ မင္းကို Second year 
ထိုင္ခြင့္ ထြက္ခြင့္ေတာင္းျပမယ္ 
ေသခ်ာၾကည့္ထား ေနာက္ေန႔ကစ ထမင္းစားတိုင္း
အဲ႔လိုေတာင္းျပီးထိုင္ရမယ္ၾကားလား...

Final year ဗိုလ္ေလာင္း၏ ျပတ္သား၍
စစ္မိန္႔သံေပါက္ေနေသာ အမိန္႔သံေနာက္
မၾကာခင္ Second year ဗိုလ္ေလာင္း၏
Smart က်ေသာ စစ္ေရးျပကို ျမင္ေတြ႔ လိုက္ရသည္

အိမ္ကထမင္းဝိုင္းကို အေတြးထဲျမင္ေယာင္ရင္း
ထမင္းတစ္လုတ္သည္ ငရဲတစ္ခုအလား …

First year မင္းက ငပိဘာလို႔မစားတာလဲ ??

ေရွ႕ၾကည့္အေနအထားျဖင့္
က်ြန္ေတာ္ ငယ္ငယ္ထဲက မၾကိဳက္လို႔ပါ...

အဲဒါဆိုေရာ့ !
ငါ့ဟာပါကုန္ေအာင္စား

ဟုတ္ ..

ဟုတ္ ဟုသာ ပါးစပ္ကေျပာလိုက္ရသည္
မ်က္လံုးထဲ မ်က္ရည္မက်ေအာင္ မနည္းထိမ္းရသည္...
အိမ္က အေမခ်က္ေက်ြးခဲ႔ေသာ ထမင္းနဲ႔ ဟင္းမ်ား
ျမင္ေယာင္ရင္း အတင္းၾကိတ္မွိတ္ ျမိဳခ်လိုက္သည္...

က်ြန္ေတာ္ စားလို႔ မျပီးခင္
Final year ဗိုလ္ေလာင္းမွ စားျပီးသြားခဲ႔ျပီး...

ဒီမွာ First year
မင္းတို႔ငါတို႔ဆိုတာ
ဒီေက်ာင္းကို လာတက္တာ အနုပညာလာသင္တာမဟုတ္ဘူး...
စစ္ပညာလာသင္တာ...
တစ္ေန႔က် မင္းစစ္ေျမျပင္
ေရာက္လို႔ငတ္ခဲ႔ရင္ ငပိမၾကိဳက္ပါဘူးလို႔ ေျပာလို႔မရဘူး
အဲခါက်မွ ဂ်ီးမ်ားေနရင္ ရန္သူေၾကာင့္မေသပဲ
ငတ္ျပီးေသလိမ့္မယ္...
အခုထဲက ဘာနဲ႔ျဖစ္ျဖစ္
စားနိုင္ေအာင္ၾကိဳးစား ေနာက္ေန႔ကစ ထမင္းမ်ားမ်ား..
ပဲဟင္းသံုးခြက္..စားနိုင္ေအာင္လုပ္၊ ျပီးရင္ဒီဝိုင္းက
အရင္ဆံုးထြက္တဲ႔လူဟာ မင္းျဖစ္ရမယ္...

Second year မင္းညီကို
ေသခ်ာသင္ေပးလိုက္ပါ
ပံုမလာရင္ မင္းသိပါတယ္...

Second year ၏
ေျပာင္းလဲသြားေသာ မ်က္ဝန္းအဓိပၸာယ္ကို
အနက္ဖြင့္ရန္က်ြန္ေတာ္ နားမလည္ခဲ႔!!!!

စစ္တကၠသိုလ္၏ ပထမဆံုးထမင္းဝိုင္းအေတြ႕အၾကံဳမွာ
ပန္းမ်ားပြင့္ခဲ႔ျခင္းမဟုတ္တာေတာ့ေသခ်ာသည္...
ေနာက္ေန႔အတြက္ ထမင္းစားဖို႔အေရးေတြးရင္း.....
စားရိပ္သာေဘးက ခ်ယ္ရီပင္ပ်ိဴကေတာ့ ေလအတိုက္တြင္
ယိမ္းႏဲြ႕ကာသူနဲ႔မသိသေယာင္ ပန္းမ်ားပင္
ပင္လံုးက်ြတ္ေဝေနလိုက္ေသး …

ေနာက္ေန႔ကစ First year hall နွင့္
Second year hall သည္ က်ြန္ေတာ့္အတြက္
ေန႔စဥ္ အလည္သြားရာ ေနရာမ်ားျဖစ္လာခဲ႔သည္
စိတ္ထဲကေတာ့ Second year က Final year
နည္းနည္းေလာက္ေျပာလိုက္သည္နဲ႔ ငါ့ကို မ်ားမ်ားလုပ္တယ္...
ငါ့ကိုဘယ္ဘဝကေရစက္ေၾကာင့္ ဒီေလာက္မုန္းေနတာလဲ..
ဟု အေတြးမ်ားက ဟိုတစ္စ ဒီတစ္စ
(အမွန္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကပင္္ ပံုမလာခဲ႔)
ညဘက္ အိမ္မက္ထဲမွာေတာင္ ထို Second year
နာမည္ၾကားလ်င္ပင္လန္႔နိုးသည္...
တကယ္ေတာ့ က်ြန္ေတာ္ အျပစ္ေပးခံရသေလာက္
သူလည္းအနားမေနခဲ႔ရ …

ေနာက္ပိုင္းအသားက်သြားေတာ့
က်ြန္ေတာ့္ ထမင္းပန္းကန္ထဲတြင္ အသားတံုးမ်ားက
က်ြန္ေတာ္စားရသည့္ scale ထက္ပိုေနေလ့ရိွသည္...
Final year ဗိုလ္ေလာင္းမ်ားက က်ြန္ေတာ့္ထဲ သူတို႔စားသည့္ထဲမွအျမဲထည့္ေပးေလ့ရိွသည္...
Second year ကေတာ့ Final year
အမိန္႔မရလ်ွင္ ဘာမွမလုပ္...

Final year တပ္ျပင္ေလ့က်င့္ခန္းထြက္သြားေတာ့
ထမင္းဝိုင္းမွာ Second year မ်ားနဲ႔စားရသည္...

First year အခုတစ္ပတ္ကို
ေအးေအးေဆးေဆး စားပါ..
Final year ဝင္လာရင္ေတာ့ အရင္လိုျပန္ေနေပါ့..
ဒါနဲ႔ မင္းလည္း ငါ့ကိုေတာ္ေတာ္မုန္းေနျပီလား ??

မဟုတ္...

မလိမ္ပါနဲ႔ကြာ...
ဒါေပမယ့္ ညီေလးရာ
ငါတို႔ေက်ာင္းဟာ စစ္ပညာသင္ေပးတဲ့ေက်ာင္းဆိုေတာ့
သင္ၾကားျပသတဲ႔အပိုင္းကလည္း
စည္း နဲ႔ ဝါး နဲ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး...
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ဓာတ္ေတာ့ မက်ပါနဲ႔
အခက္အခဲရိွရင္ ဂါဒီယန္တစ္ေယာက္လို အခ်ိန္မေရြးလာေျပာပါ...
ဒီအခက္အခဲေလးတစ္ခုအတြက္ေတာ့ အားမေလ်ာ့နဲ႔ေနာ္
DSA Never Surrender တဲ႔...
အဲဒါဘယ္ေတာ့မွမေမ့နဲ႔..
အဓိကက မင္းရဲ႕လုပ္ေဆာင္နိုင္မႈထက္
မင္းရဲ႕ အခက္အခဲေတြၾကားထဲက ဘယ္ေတာ့မွ
လက္မေလ်ွာ့တဲ႔ မင္းရဲ႕စိတ္ဓာတ္ကို သင္ေပးတာ...

ဒါေတြခုေျပာလည္း
အျပည့္အဝသေဘာေပါက္ဦးမွာမဟုတ္ဘူး
မင္း စီနီယာျဖစ္လာတဲ႔တစ္ေန႔ သိလာမွာပါ...

… … …

ျမဴႏွင္းေတြ ခ်ယ္ရီေျမေပၚ
ေနာက္တစ္ေခါက္ျပန္ေရာက္ေတာ့
အေမ့ရင္ခြင္ ေခတၱခိုဝင္ရင္း …

သား ဘာျဖစ္ေနတာလဲ...ထမင္းစားတာ
မ်က္စိက အျငိမ္မေနဘူး
စားမေကာင္းလို႔လား...

ျပံဳးလိုက္ရင္း
ပုရြတ္ဆိတ္ေတြ ေတြ႔လားလို႔

ေအာ္ ဟုတ္လား အေမတို႔က
မ်က္စိမေကာင္းေတာ့မျမင္ဘူး...

စိတ္ထဲမွာေတာ့
အေမ မ်က္စိမေကာင္းတာမဟုတ္ပါဘူး...
သားက ျမင္ခြင့္မေပးတာပါ...
ရွင္းျပလည္းနားလည္ဖို႔ခက္မည့္
ကိစၥတစ္ခုကို ရွင္းျပလည္း
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မည္က ပိုမ်ားသည္
ဒါ မိဘတိုင္းရဲ႕ ေမတၱာ...

ေတာ္ၾကာ ထမင္းစားရတာ
အဲ႔ေလာက္ဒုကၡေရာက္လားဆိုျပီး
ငယ္ငယ္ကလို အေမ ထမင္းခ်ိဳင့္
လာပို႔မယ္ေလဆို အခက္သား
ေဒါက္တင္ပဲြတုန္းကေတာင္ စစ္တကၠသိုလ္
အေဝးသင္တက္ပါလားလို႔ ေျပာတဲ႔အေမ ေနာက္မွေအးေအးေဆးေဆးရွင္းျပပါရေစေတာ့ အေမ

… … …

ဒီေန႔ ထမင္းဝိုင္းမွာ မနွစ္ကထက္
ရင္ခုန္သံပိုမ်ားေနတယ္လို႔ထင္ရတယ္..
စစခ်င္းေတာ့ ရာသီဥတု ကိုယ့္ဘက္ပါသည္..
ဒီေမာင္ ကိုယ့္ထက္ပံုလာသည္..
စားျပီး ခါနီးမွ ကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ထေဖာက္ေတာ့သည္..

အစ္ကို သတင္းပို႔ခြင့္ျပဳပါ
ေအး ေျပာ …
ဟင္းသိပ္မေကာင္းလို႔
ေနာက္ေန႔
အေမပို႔လိုက္တဲ႔ ငပိေၾကာ္ေလး
ဒို႔ညီကိုိေတြစားရေအာင္ ယူခြင့္ျပဳပါ

ဘာာာာာာာ !!!!!!!!

Final year ဗိုလ္ေလာင္း၏ အာေမဋိတ္သံက
က်ြန္ေတာ့္အတြက္ ဟီရိုရွီးမားကို အေမရိကန္ဗံုးၾကဲတာကို
အျပင္မွာ ၾကားဖူးသြားေစသည္

Second year …
ညေန ၆း၁၅ ကိုယ့္ဆီ လာခဲ႔ပါဦး...

ေျပာျပီး Final year က
မ်က္နွာသႈန္မႈန္ကာ ထြက္သြားသည္...

First year ၾကားလား
Final year ေျပာသြားတာ..
မင္းလည္း ကိုယ့္ဆီ Study ျဖဳတ္
ဒို႔ညီကိုေတြ ဆံုၾကတာေပါ့ေနာ့..

ဟုတ္!!!

နားလည္သြားျပီ
မနွစ္က Second year ၏ မ်က္ဝန္းကို
Lလြန္းဝါ ခံစားထားသည္ထက္ပိုပါသည္...

ဘာတဲ႔ ဒို႔ညီကိုေတြတဲ႔ …

ညေနက်ေတာ့မွ
Second year မင္းလည္း စီနီယာျဖစ္ျပီ
အကို အျပစ္မေပးခ်င္ေတာ့ဘူး...
First year ကို အကုန္သင္ေပးပါ... ေနာက္ဒီလိုထပ္ျဖစ္ရင္ေတာ့လံုးဝခြင့္မလႊတ္ဘူး..သြားေတာ့

Final year ထပ္က
ျပန္ဆင္းလာမွ ရင္ထဲေပါ့သြားသည္...
ဟူးးးး
ဒီတစ္ခါခ်ေသာ သက္ျပင္းသည္ အရသာရိွလွေပစြ

Study ခ်ိန္ျပီးမွ ဒို႔ညီကိုၾကီး ေရာက္လာသည္...

လုပ္လိုက္ပါဦး Intake ပတ္လည္ေလး👉👉👉

ဖားခုန္ေနေသာ ညီငယ္ကိုၾကည့္ရင္း
ရင္ထဲ ပီတိတစ္မ်ိဴးက ျဖတ္စီးသြားသည္
အမ်ိဳးအမည္ေတာ့မသိ သို႔ေပမယ့္
က်ြန္ေတာ္စီနီယာျဖစ္ျပီ...

ေခ်ြးစို႔ေနေသာ မ်က္နွာအား
တံဘတ္ျဖင့္သုတ္ေပးရင္း

First year မနက္ျဖန္ စားရိပ္သာေရွ႕မွာ
စားရိပ္သာစည္းကမ္းကပ္ထားတယ္
အဲဒါ အလြတ္က်က္ျပီး ကိုယ့္ဆီလာျပန္
ဟုတ္ျပီလား...
ျပီးေတာ့ ေရးမထားေပမယ့္
လိုက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းေျပာျပမယ္...

ထမင္းစားေနရင္း Final year
ထမင္းကုန္မကုန္ ခိုးခိုးၾကည့္ ကုန္ျပီဆိုရင္
လက္နွစ္ဖက္နဲ႔ ကမ္းေပးရမယ္...
ပဲဟင္းလည္း အဲ႔အတိုင္းဘဲ..
တစ္ဝိုင္းလံုး မင္းအရင္ျပီးေအာင္ စားရမယ္...
ပဲဟင္း ၃ ခြက္ ကုန္ေအာင္ေသာက္...
ဘာမွမက်န္ခဲ႔ရဘူးေနာ္ အကုန္စား ထမင္းစားေနတုန္း
မင္းမ်က္စိက ကစားေနရမယ္.. ဟုတ္ျပီလား...
ထိုင္ခြင့္ ထြက္ခြင့္လည္း ကင္းခ်ိန္မွာ
က်င့္ထားဦး..
ဟုတ္ျပီလား...!!!

တိုက္ပဲြဝင္မည့္ ဂ်ာမာန္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးမ်ားကို
ဟစ္တလာလည္း ယခုကဲ႔သို႔ စိုးရိမ္စိတ္မ်ိဳးျဖင့္
မွာခဲ့ဖူးလား..ဟု ေတြးမိသည္...

… … …

စားရိပ္သာနံေဘးက ခ်ယ္ရီပင္ပ်ိဳကေတာ့
ရိုးရာမပ်က္ ပန္းမ်ားေဝေနဆဲ....

ထမင္းဝိုင္းမွာ က်ြန္ေတာ္ စ,ထိုင္ေတာ့
Second year ညီငယ္မွ

အစ္ကို First yearေတြ
ဒီေန႔စျပီး ထမင္းအတူတူစားေတာ့မွာ...

ေအး ညီေလး …
မင္း ညီေလးကို ေသခ်ာသင္ေပးလိုက္ဦးေနာ္... နားလည္ေအာင္လည္းရွင္းျပ...
သိပ္ေတာ့ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း မကိုင္ပါနဲ႔...
အခုမွစေရာက္ခါစဆိုေတာ့
ကေလးစိတ္ အရပ္သားစိတ္မေပ်ာက္ေသးဘူး...

ကေလးရုပ္မေပ်ာက္ေသးေသာ
လူၾကီးျဖစ္ရန္ၾကိဳးစားေနေသာ
First year ေလးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာပါျပီ..
Second year ကေတာ့ အကဲခတ္သည့္ မ်က္လံုးျဖင့္
တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ခိုးခိုးၾကည့္သည္...

ဘာမွမသင္ေပးရေသးသျဖင့္
ဒီတစ္ေန႔ေတာ့ စားတတ္သလိုစားပါေစေတာ့..
ဟု ေတြးရင္း စားျပီးကာမွ
ထခါနီး ဘာရယ္မဟုတ္..

First year စားေကာင္းလား ??

ဟုတ္

ေအး ဟုတ္ပါျပီ ဘယ္နယ္သားတုန္းကြ

အဲ႔က်မွ Second year မ်က္နွာ
ဆီးရြက္ေလာက္ ျဖစ္သြားသည္...

သားက ရန္ကုန္သားပါ အစ္ကိုတဲ့....

ရင္ထဲမွာေတာ့ ျပံဳးလိုက္ရင္း
Second year ညက် ကိုယ့္ဆီလာခဲ႔ဦးေနာ္...

ဆီးရြက္မ်က္နွာနဲ႔ Second year က
တစ္ခြန္းတည္း ဟုတ္..!!!

စားရိပ္သာက အေလးျပဳျပီး ျပန္အထြက္
နွစ္တံုးဘက္အသစ္စက္စက္နဲ႔
ဒို႕ညီကိုၾကီးမ်က္နွာ မည္းေနပါလား
စားရိပ္သာေဘးက ခ်ယ္ရီပင္ကိုျပံဳးရင္းေမာ့ၾကည့္ကာ

ဒီနွစ္လည္း ပြင့္တုန္းပါလား
ေနာက္နွစ္လည္းပြင့္ဦးေနာ္ ဟု
တိုးတိုးေလးေရရြတ္ကာ

… … …

ဒီတစ္နွစ္ေတာ့ ျပံဳးနိုင္ျပီ

မေန႔က မထင္မွတ္တဲ႔သူနဲ႔ ဖုန္းရသည္...
ရင္ထဲ အတိုင္းမသိ ဝမ္းသာသည္ ဖုန္းဆက္ရင္း
သူက က်ြန္ေတာ့္ကို ကေလးငယ္
တစ္ေယာက္လို တတြတ္တြတ္မွာသည္...
တစ္ခ်ိန္က က်ြန္ေတာ့္အား နာက်င္ေစခဲ႔သူဟု
က်ြန္ေတာ္ယူဆခဲ႔သူက အခု က်ြန္ေတာ့္အား
စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ အေဖတစ္ေယာက္လို
အကိုတစ္ေယာက္လို မွာၾကားေနသည္...
အမွန္ေတာ့ သူဆိုတာ က်ြန္ေတာ့္ထက္
အသက္တစ္နွစ္မ်ွသာၾကီးသူ...

ဖုန္းခ်ျပီးမွ တစ္ေယာက္ေသာသူကို သတိရသည္...
ဒို႔ညီကိုၾကီးဘယ္မွာတာဝန္က်ပါလိမ့္...
အဆင္ေရာေျပရဲ႕လား...???
ေမးခြန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရင္ထဲေတြးရင္း...

စစ္တကၠသိုလ္ စားရိပ္သာေဘးက
ခ်ယ္ရီပင္ေရာ ပန္းေတြပြင့္ေသးရဲ႕လားမသိ … ။ ။

( တခ်ိန္က ထမင္းဝိုင္းတူတူစားခဲ႕ရတဲ႔ညီအကိုမ်ားသို႔)

အလြမ္းေျပ

credit-